Deze studie analyseert de gevolgen van het decentralisatieniveau van de collectieve onderhandelingen voor het niveau en de spreiding van de lonen in België. Met dat doel voor ogen, bouwen we een kwantitatieve indicator voor het decentralisatieniveau van de sectorale collectieve onderhandelingen in België, gebaseerd op de kenmerken van het collectieve onderhandelingsproces. Onze resultaten tonen aan dat zowel lonen als loonspreiding hoger zijn in sectoren waar collectieve onderhandelingen gedecentraliseerd zijn. We vergelijken onze resultaten met diegene gebaseerd op het bestaan van collectieve overeenkomsten in een bedrijf als maatstaf voor decentralisatie, een indicator die doorgaans in de literatuur wordt gebruikt. Daaruit blijkt dat, indien er uitsluitend rekening wordt gehouden met het bestaan van collectieve bedrijfsovereenkomsten, de decentralisatiegraad onderschat dreigt te worden en dus ook de effecten ervan op de lonen en de loonspreiding. De verklaring daarvoor ligt in het feit dat in België het collectief onderhandelingssysteem, naast de mogelijkheid om collectieve overeenkomsten af te sluiten op bedrijfsniveau, ook voorziet in mechanismen waardoor ondernemingen afstand kunnen nemen van collectieve overeenkomsten die op sectoraal niveau zijn vastgelegd.